An independent Moluccan news and entertainment platform, that organizes multiple events and music releases.

TIFA Magazine

An independent Moluccan news and entertainment platform, that organizes multiple events and music releases.

55 jaar in Nederland: Het verhaal van de Molukse gemeenschap uit het voormalig Ned. Nieuw Guinea

In het filmpje hierboven staat centraal het gedenken van de eerste generatie, het ophalen van herinneringen over het vertrek van de Molukse gemeenschap uit Merauke (voormalig Ned. Nieuw Guinea) naar Nederland in 1962. Op Java na, de grootste Molukse gemeenschap buiten de Molukken. De meeste Molukkers woonden dus voornamelijk in het Zuidelijk deel van Nieuw Guinea m.n. Merauke.

Merauke is één van de oudste steden in Papua. Ca. 1600 Molukkers kwamen in 1962 vanuit Papua naar Nederland. Daarom werd er vorig weekend in Lexmond na precies 55 jaar in Nederland een Merauke feest georganiseerd, om vooral de ouderen uit respect te gedenken en bedanken.

Door: Annis Lekransy/ Ahiolo weblog

De maanden augustus en september in 1962 brengen voor veel mensen uit Nieuw Guinea, een complete verandering in hun leven. De sfeer is erg gespannen, het is immers oorlog. Vanaf 1960, voert Indonesië infiltraties uit, op verschillende delen van Ned. Nieuw Guinea zowel vanuit de lucht als vanaf de zee.

Niet alleen door de toenemende Indonesische infiltraties uit de lucht, maar ook door de vele, vele verspreidde Indonesische propaganda’s lopen de emoties hoog op. RMS-missies uit Seram konden rekenen op steun van hun landgenoten op West Nieuw-Guinea. In die periode waren er een politieke- en drie militaire missies vanuit Seram naar West Nieuw Guinea gezonden. Op Nieuw-Guinea is iedereen Melanesië-minded en voor volledige onafhankelijkheid.

De Indonesische infiltranten werden verslagen en gevangen genomen door de bevolking op het eiland, de Papoease Vrijwilligerskorps en Nederlandse mariniers. De spanning bereikt haar hoogtepunt als bekend gemaakt wordt dat Ned. Nieuw Guinea moet overgedragen worden aan de Republiek Indonesië.

De Molukkers zijn bondgenoten van Nederland en wat nu? Om onder het Indonesische regiem te wonen voelen zij zich niet veilig. Zij hebben zich immers ingezet voor een vrije Republik Maluku Selatan (RMS) en zijn in de minderheid, dus dat willen ze niet. Onzekerheid en druk heersen onder de Molukse bevolking van Ned. Nieuw Guinea. De Molukse voormannen ijveren zich bij de Nederlandse regering voor een oplossing.

Tot dat zij de bevestiging krijgen:
De Molukse bevolking van Ned. Nieuw Guinea.. zij, die voor het Nederlandse bestuur hebben gewerkt, krijgen de mogelijkheid om naar Nederland te gaan.
Veel commotie ontstaat over twijfelgevallen: Molukkers, die formeel niet in aanmerking komen voor transport naar Nederland, maar zich door hun RMS-activiteiten niet veilig voelen onder Indonesisch gezag. De Molukkers hebben hier hun plaats gevonden, sommigen wonen hier al van ver voor de 2e WO. Een hechte gemeenschap van islamitische en christelijke Molukkers, die broederlijk naast elkaar leven. Tussen de Papoea’s en andere bevolkingsgroepen zoals: Timorezen, Toegoenezen, Chinezen en Indische Nederlanders. Ze werken als bestuursambtenaren, zendelingen, missionarissen, politie- of kantoorbeambten.
 Kiezen tussen 2 ‘onzekerheden’…. Een keuze om de rustige, bijna dorpsachtig gemeenschapsleven met ‘onzekere’ toekomst te verruilen voor een totaal onbekend leven in Nederland.
 De keuze is gemaakt:
Aangekomen in Nederland, worden ze niet gehuisvest in woonoorden, zoals de Molukse KNIL militairen van 1951. Zij worden met hun gezinnen voor de eerste tijd opgevangen in militaire kazerne’s (o.a. in Wezep en Rotterdam Zuid) of in contractpensions totdat zij huizen toegewezen krijgen.
Hun positie verschilt wezenlijk van hun KNIL landgenoten. Want anders dan de Molukkers, die in 1951 naar Nederland kwamen, krijgen zij automatisch de Nederlandse nationaliteit. Omdat de meesten in rijksbetrekking zijn, maken zij gebruik van hun recht op wachtregeling. De Nederlandse regering hoefde daarom ook minder geld voor hun uit te geven.
Voor hun tijdelijk verblijf in contractpensions, stonden zij 60 procent van hun inkomen af (bij twee verdieners, van allebeide inkomens). Ook hun overtocht kosten moesten zij tot de laatste centen nauwkeurig terug betalen. Omdat, zij zelf de keuze hebben gemaakt om naar Nederland te gaan.
Total
3
Shares
Related Posts